Projekt własny: oprogramowanie, które sami zbudowaliśmy i utrzymujemy.
AstrOS Engine
Otwierasz stronę i patrzysz na 50 000 satelitów krążących wokół Ziemi, z danymi NASA i NOAA na żywo. Niczego nie instalujesz. Silnik napisaliśmy od zera w Rust i skompilowaliśmy do WebAssembly; WebGPU znaczy, że obliczenia idą na kartę graficzną, więc całość porusza się płynnie.
Dziesiątki tysięcy ruchomych obiektów na żywo, bez instalacji
Tysiące ruchomych obiektów naraz zwykle zabijają płynność: procesor i gotowe biblioteki nie nadążają z liczeniem pozycji klatka po klatce. Chcieliśmy udowodnić, że przeglądarka udźwignie całą populację, jeśli obliczenia przejmie karta graficzna. Bez instalacji, w lekkiej paczce, bez gubienia klatek.
Cała praca na GPU, zero kosztu CPU na obiekt
Elementy orbitalne ~50 000 satelitów trafiają do bufora GPU jednorazowo, z realnego katalogu CelesTrak albo proceduralnego fallbacku.
Shader WGSL propaguje wszystkie obiekty równolegle (Kepler + J2 + drag). CPU nie dotyka pojedynczego satelity.
Render pass czyta pozycje wprost z bufora (vertex pulling): jeden draw call na warstwę, bez przepisywania danych na CPU.
Silnik jest neutralny względem platformy: ten sam kod buduje realne potoki na natywnym urządzeniu Metal lub Vulkan, co pozwala testować je w headless CI bez przeglądarki.
Mierzona, nie deklarowana
szybsze wczytanie katalogu satelitów: scena startuje od razu, zamiast kazać czekać, aż przeglądarka przeliczy surowe dane.
obiektów na suwaku: sam wybierasz skalę sceny, a płynność jest mierzona na żywo, nie deklarowana.
cała aplikacja waży mniej niż jedno zdjęcie z telefonu: otwiera się od razu, bez instalacji.
Zapieczony blob jest tablicą elementów GPU: dekodowanie to praktycznie kopia, bez matematyki na obiekt. Realizm jedzie tą samą ścieżką zero-kosztu CPU co reszta silnika. Sam czytnik SGP4 (czysty Rust) trzyma się referencyjnej implementacji CelesTrak z dokładnością poniżej 2×10⁻⁷ km.
Sprawdź te liczby sam w demoKonsola telemetrii NASA i NOAA
Nad sceną 3D wisi panel, który myśli jak dyżurny lotów. Zamiast pięciu tabel dostajesz gotowy wniosek, np. „ELEVATED: NOAA WARNING G2”. Suwak czasu (×0,125–×4096, skala logarytmiczna) przyspiesza symulację, a zorza na globusie reaguje na rzeczywisty wskaźnik Kp, czyli miarę burz geomagnetycznych. Całość działa też na telefonie.
Każdy wybór ma powód
Masz uciążliwy problem? Opisz go, resztę zakoduję.
Jedno zdanie wystarczy, żeby zacząć. Napisz, co Cię uwiera. Wracam w 48 godzin z odpowiedzią, czy da się to zrobić, i ze stałą ceną.