Projekt własny: oprogramowanie, które sami zbudowaliśmy i utrzymujemy.
Millwright
System, który pokazuje całą halę produkcyjną w jednym panelu i sam przydziela zadania na 8 maszyn: CNC, montaż, stację testową. Algorytm MCT-S jest zaprojektowany, by liczyć przydział każdego zadania w mniej niż 200 ms. Zobacz też stronę projektu: problem i oszczędności (ROI) wyjaśnione bez klikania po panelach.
Hala produkcyjna bez wspólnego obrazu sytuacji
Zlecenia i stan maszyn żyją w arkuszach, na tablicach i w głowach brygadzistów. Gdy maszyna się psuje albo wpada pilne zlecenie, nikt od razu nie widzi, gdzie przełożyć pracę i ile to będzie kosztować. Millwright pokazuje stan całej hali w jednym miejscu i sam decyduje, gdzie trafia każde zadanie, zanim człowiek zdąży policzyć to ręcznie.
Nacisk na przezbrojenia: algorytm MCT-S
Priorytet (Critical → Rush → Normal) ustawia kolejność, ciasnota ograniczeń dogrywa zadania z mniejszą liczbą zdolnych maszyn, a LPT (najdłuższe zadanie pierwsze) porządkuje resztę pod kątem bin-packingu.
Score = (czas ukończenia zadania − bonus preferencji) × waga priorytetu, gdzie pilniejsze zadania dostają niższą wagę. Niższy wynik wygrywa; remisy rozstrzyga brak konieczności przezbrojenia.
Bezczynne maszyny same skanują przeciążone kolejki, sprawdzają zgodność zadania i przejmują je, gdy to się opłaca. Zero ręcznej interwencji.
Nowe zadanie ląduje w kolejce maszyny na pozycji, jaką faktycznie zasługuje jego priorytet, nie zawsze na końcu. Pilne zlecenie potrafi wyprzedzić pracę, która już czeka, zamiast stać w ogonie aż się skończy.
Autorska heurystyka nazwana MCT-S (Minimum Completion Time with Setup Awareness): zachłanny wybór maszyny o najniższym wyniku, LPT jako reguła rozstrzygania remisów, koszt przezbrojenia wpisany wprost w formułę. Nazwa własna, nie formalny dowód optymalności z podręcznika teorii szeregowania.
Cele wydajnościowe systemu
cel projektowy: czas od pojawienia się zadania w puli do przydziału na konkretną maszynę.
cel projektowy: pełne ułożenie kolejki na nowo po zgłoszeniu awarii maszyny.
cel projektowy: maksymalna liczba zadań rozdzielanych w ciągu godziny przy 8 maszynach, w warunkach optymalnych.
W założeniach projektu work stealing ma przesuwać około 15% zadań dynamicznie między maszynami, a grupowanie podobnych operacji ma ciąć czas przezbrojeń o około 40%: to cele projektowe, nie zmierzony benchmark. Panel analityczny liczy za to realny OEE (Availability × Performance × Quality) z faktycznych przestojów i czasu pracy każdej maszyny, nie z gotowego wzoru na pokaz.
Sprawdź te liczby sam w demoKażdy wybór ma powód
Masz uciążliwy problem? Opisz go, resztę zakoduję.
Jedno zdanie wystarczy, żeby zacząć. Napisz, co Cię uwiera. Wracam w 48 godzin z odpowiedzią, czy da się to zrobić, i ze stałą ceną.