Patrol: symulacja patrolu granicy w 3D

Porównujemy ustawienia na tym samym ziarnie: skład floty zmienia pokrycie linii i czas reakcji, a pora dnia, mgła, deszcz i wiatr zmieniają szansę wykrycia. Każda liczba pochodzi z przebiegu symulacji i ma podane ziarno, więc można ją odtworzyć.

Nazwy klas są fikcyjne, a parametry to założenia w przedziałach z literatury publicznej: pokazują różnice między klasami, nie zachowanie prawdziwego sprzętu. Wielowirnik TL-Q4 waży 4,2 kg i ma pakiet 199 Wh; w modelu mocy wirnikowca, przy pełnym pakiecie i 25 °C, zawisa około 24 minut. Stałopłat TL-F12 startuje pionowo, krąży po orbicie 250 m na wysokości 400 m nad terenem i przechyla się najwyżej o 30°.

Maszt TL-M20 z kamerą PTZ widzi tylko tam, gdzie patrzy, i obraca głowicę do 30° na sekundę. Do tego czujniki sejsmiczne, wibracyjne na płocie i radar naziemny, a po krętych drogach jeżdżą zespoły TL-V4. Trzy fikcyjne satelity dostarczają zdjęcie z opóźnieniem od 30 do 90 minut, a chmury je blokują. Ten czas jest krótszy niż 4 do 12 godzin, po których przychodzą zdjęcia zlecane u operatorów komercyjnych; w trzygodzinnym przebiegu pozwala zdjęciu dotrzeć.

Rdzeń liczy lot co 0,25 s. Przyspieszenie ma limit klasy (a_max), prędkość ma limit klasy, a przechył wynika z przyspieszenia. Poza pionowym startem i lądowaniem stałopłat nie leci wolniej niż prędkość przeciągnięcia, 13 m/s. Łącze radiowe urywa się za wzniesieniem, więc zasób za grzbietem traci kontakt z operatorem.

Planista zapisuje wynik przydziału jako propozycję: wysłanie, zmianę zadania, przeszukanie albo przekazanie służbom. Każda propozycja podaje liczby, z których powstała: czas dojazdu, udział baterii i wagę ryzyka. Bez zgody człowieka nic się nie dzieje poza patrolem.

Trzy wyjątki chronią zasoby i ludzi: powrót przy rezerwie baterii, powrót po utracie łącza i pierwsza pomoc zespołu, który już jest na miejscu. Tryb decyzji można przełączyć na ręczny albo automat, na przykład do porównań.

Mapa taktyczna 2D ma znaki w ogólnej logice APP-6: własne są niebieskie, nieznane żółte, neutralne zielone. Czerwony znak mają tylko kontakt uzbrojony i nieznany obiekt powietrzny nad naszą stroną. Siatka lokalna jest oznaczona jako demo. Widok 3D pokazuje modele zbudowane w kodzie w prawdziwej skali, a obraz z kamery ma nakładkę HUD.

Paletę poleceń otwiera Cmd lub Ctrl+K, oś czasu ma filtr, a edytor składu floty liczy skutek zmiany liczby zasobów. Narrator pisze meldunki z dziennika zdarzeń po polsku i po angielsku; dla tego samego ziarna i tych samych decyzji brzmią zawsze tak samo. Opcjonalny model językowy w przeglądarce streszcza meldunki. Pobiera się go dopiero po kliknięciu (489 MB), a każde jego zdanie ma etykietę „wygenerowane przez model, może się mylić”.

Nieznany obiekt powietrzny nad masztem, grupa osób przekraczająca linię w mgle, scenariusz losowy z ziarna, kontakt uzbrojony i dywersja. Kontakt uzbrojony w strefie buforowej po stronie B: dron obserwuje z naszej strony z dystansu 400 m i przekazuje raport służbom, zespoły nie podchodzą. Dywersja: fałszywy alarm daleko od miejsca zdarzenia, potem czujnik płotu przestaje nadawać i grupa przechodzi przez martwy odcinek; zespół naprawia płot, a czujnik przechodzi test.

Przycisk „Porównaj na tym ziarnie” liczy Twój przebieg jeszcze dwa razy: z regułą najbliższego wolnego zasobu i z algorytmem węgierskim. Kontakty, pogoda i czas są te same, zmieniają się tylko decyzje. Wynik to tabela siedmiu miar i jedno zdanie z ziarnem.

Edytor składu zmienia liczbę wielowirników (0 do 8), stałopłatów (0 do 2), masztów (0 do 4) i zespołów (0 do 4), a potem liczy skutek na tym samym ziarnie. Porównaliśmy trzy składy w trybie automat, czyli bez czasu na zgodę człowieka: mediana z 50 przebiegów (pięć scenariuszy, ziarna od 1 do 10), każdy po 3 godziny symulacji, algorytm węgierski. Pokrycie linii to średni udział linii granicy, który jakiś czujnik widział w ciągu ostatnich 5 minut. Czas reakcji to średni czas od pierwszego wykrycia kontaktu do dotarcia zasobu na miejsce.

Skład domyślny (4 wielowirniki, 1 stałopłat, 3 maszty, 3 zespoły): pokrycie 0,952, czas reakcji 41 s. Skład oszczędny (2 + 0 + 1 + 1): 0,691 i 71 s. Skład pełny (8 + 2 + 4 + 4): 0,986 i 42 s. Pełny skład to 18 zasobów zamiast 11 i dodaje tylko 0,034 pokrycia, a reakcja jest o 1 s dłuższa. Oszczędny skład to 4 zasoby: traci 0,261 pokrycia i reaguje o 30 s dłużej.

To symulacja edukacyjna na danych syntetycznych, a nie system do prawdziwych operacji. Nie służy do podejmowania decyzji o ludziach. Nie identyfikuje osób: sylwetki są anonimowe i nie ma tu biometrii.

Okno nosi nazwę ARES (system fikcyjny). Nazwy ARES używa kilka prawdziwych firm, także w branży obronnej; nasz fikcyjny ARES nie jest produktem żadnej z nich i nie odwzorowuje żadnego prawdziwego systemu. Produkt nazywa się Patrol.

Nasze drony i zespoły nie przekraczają fikcyjnej linii, a kontakt uzbrojony obserwują z co najmniej 400 m. Pilnują tego testy własności w Rust, które przechodzą przed każdym commitem. Sprawdzają m.in., że przyspieszenie i prędkość nie przekraczają limitu klasy w żadnym kroku, że zasoby nigdy nie wchodzą na stronę B i że w trybie propozycji bez zgody człowieka nic nie jest wysyłane. Nie ma eksportu planu lotu ani połączenia z prawdziwym sprzętem. Pełne zasady i źródła są na stronie „Czym jest” w demo.

Scena 3D z cieniami i kamerą działa w 60 klatkach na sekundę na komputerze Apple z 8 GB pamięci przy pełnym składzie 8 + 2 + 4 + 4: mediana odstępu klatek 16,7 ms, a scena zajmuje procesor przez 2,44 ms na klatkę. Pomiar: scripts/perf.mjs, Chromium bez okna z grafiką sprzętową, 1440 px, 8 sekund przy tempie ×30, scenariusz „Grupa przekracza w mgle”, ziarno 42.

Przy starcie sceny przeglądarka pobiera około 256 kB po kompresji brotli, w tym rdzeń WebAssembly 50 kB i scenę 146 kB. Modele 3D ważą 0 B, bo powstają w kodzie. Krok symulacji pełnego składu trwa 9,3 µs w WebAssembly (Node 26). Lighthouse 12.6.1 w trybie mobilnym (emulacja telefonu), na działającej stronie: 100 w każdej z czterech kategorii, LCP 1,4 s, CLS 0.

Przed każdym commitem przechodzi bramka: 43 testy w Rust (41 z nich to testy własności) i 69 testów w Node. Przed wydaniem uruchamiamy też 77 sprawdzeń e2e w Chromium i WebKit; axe-core zgłasza przy nich 0 błędów dostępności w obu motywach, przy 1440 i 390 px.

Otwórz demo na żywo